Fujifilm FinePix S5800: Small camera - Big pictures
posted on 11 Oct 2008 19:39 by one-life in In-My-lifeFuji FinePix S5800 แค่นี้ก็พอใจแล้ว
สวัสดีครับ พี่ๆ เพื่อนๆ ไม่ได้เข้ามานานเลยทีเดียว แต่ก็ยังไม่ได้ลืมที่นี่ไปไหนหรอกครับ
ให้สอบ ปลายภาคให้มันเสร็จๆ ไปก่อน แล้วก็ผ่านไปได้ ด้วยดี แต่ยังไม่รู้ผล ......
และก็ไม่ต้องทำท่าลุ้นเหมือนคนอืนเหมือนกัน เพราะ เทอมนี้ทำอะไรไปบ้างรู้ตัวเองดี อิอิ
ก็ถือว่าไปได้ ด้วยดีสำหรับชีวิตนักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัย ในปีที่ 1 นี้
เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้นั่งดูรูปภาพ ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ภาพสถานที่ท่องเที่ยว
ภาพ portrait ที่ชอบมาก อันที่จริงชอบดูมาตั้งนานเเล้ว ฝันว่าสักวันต้องถ่ายให้ได้สวยๆ
แบบที่พี่ๆตากล้อง ตามเว็บต่างๆ ถ่ายมาโชว์บ้าง .......แต่ว่าเราไม่มีกล้องนี่หว่า แป่วลืมคิดไป
ดังนั้นต้องหากล้อง ให้ได้ก่อนไม่อยากขอเงินพ่อแม่มาซื้อเก็บตังเอง ว้าวๆๆๆ ความคิดเป็นงั้นนะ
แต่งยังเก็บจริงๆ ไม่ได้เลยครับพี่น้อง โชคดีที่เมื่อไม่กี่วันมานี้ เช็คมูลค่าประมาณ เกือบสี่พันบาท
จาก Google เดินทางมาถึงบ้าน นี่ค่อยมีหวังหน่อย ก็ได้มาจากโฆษณาของ google adsense
ที่ติดอยู่ใน blog นี้แหละครับ แล้วก็ที่ติดอยู่ที่เว็บผมอีกที่หนึ่ง www.u-basketball.comถือว่าเป็น
ในแรกที่ได้ครับ
มาถึงเรื่องกล้องกันต่อ อยากได้ Fuji FinePix S5800 มากมายอย่างแรง เพราะว่าไม่แพงมาก
7900 บาท แต่คุณภาพเรียกได้ว่าคุ้มเกินคุ้มเลยทีเดียว มันมาโดนใจตรงที่ 10x optical zoom
แล้วก็ตอนถ่ายแบบ วิดีโอ ยัง ซูมได้อีกด้วยส่วนความระเอียด 8.0 million pixels ไม่มีปัญหา
อยู่แล้ว สำหรับมือใหม่ เอาไว้ทำงานได้ แล้วค่อยไปใช้ กล้อง DSLR แล้วกันตอนนี้เอากล้อง
กล้อง super compact มาให้ได้ก่อน
มาดูรูปที่ถ่ายจาก กล้อง Fuji FinePix S5800 ตัวนี้กันบ้างดีกว่าครับ
คุณภาพของภาพถ่ายแค่นี้ก็ถือว่าพอแล้วครับ สำหรับผม ว่าแต่เราเอามาแล้วจะถ่าย ได้สวยเหมือน
คนที่เค้าถ่ายภาพข้างบนไหมเนี่ย ยังไงก็คงต้องรอต่อไป เมื่อได้ เช็ค ของ google adsense
ใบที่ 2 กล้อง Fujifilm FinePix S5800 ที่ซื้อด้วยเงินตัวเอง คงเป็นของเรา
Entry แนะนำ
ฟรั่งร้องเพลงไทยเพราะมาก ( Made in Thailand )
กอดกันนะ กอดกันฟรีๆ ดีกันนะคนไทย Free Hug In Thailand
Moss pink in Japan สีชมพูสวยงามมากๆ
ฟังเพลงThe Time Of My Life - David Cook
ตัวอย่างหนัง เจมส์ บอนด์ 007 ภาคใหม่ (Quantum of Solace)
edit @ 11 Oct 2008 20:26:55 by ONE-LIFE



พี่ขอยกย่องน้องเลยนะว่าน้องเก่งจริงๆ ครับ .. .
ในเรื่องการถ่ายภาพตอนที่พี่อยู่ในวัยเรียนพี่ก็มีความรู้สึกเหมือนน้องนะครับ คืออยากได้กล้องมากๆ ยิงเราได้หาความรู้เกี่ยวกับการถ่ายภาพเยอะๆ ทั้งดู อ่าน ฝึกคิด ฝึกจินตนาการ ฝึกวิเคราะห์ ยิงทำให้เราอยากได้กล้องมาฝึกมากขึ้น
และเกิดความฝันที่เราอยากได้กล้องดีๆสักตัวมาครอบครอง
ในสมัยนั้นความฝันก็ยังคงเป็นความฝันเพราะกล้อง DSLR ราคาสูงมาก อย่าว่าแต่เราเลยแม้อาจารย์ที่สอนแกยังไม่กล้าซื้อเลย ตอนนั้นก็เก็บเงินได้ไปหมื่นกว่าๆ เลยตัดสินใจซื้อกล้องคอมแพคมาใช้เลย ซึ่งมันกลับเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับเราเพราะทำให้เรารู้ขีดจำกัดของกล้องและพยายามนำจุดเด่นที่มีมาใช้ให้เกิดประโยชน์มากที่สุด สิ่งสำคัญคือการพัฒนามุมมอง องค์ประกอบของภาพ
พอพี่ทำงานก็เริ่มเก็บตังเพื่อจะซื้อกล้องให้ได้ตามที่ตั้งใจ ใช้เวลาเกือบสองปี เก็บเงินได้ราว เก้าหมืนกว่าๆ ก็ตัดสินใจซือ 5D กับ 24-105 L เพราะเป็นกล้องที่เคยฝันไว้ตั้งแต่แรก
พอเอาเข้าจริงพี่ได้ใช้น้อยมากเนื่องจากเราเข้าสู่ช่วงวัยทำงาน มีเวลาว่างน้อย และที่สำคัญคือมีสิ่งต่างๆมาให้คิดอยู่เสมอ กล้องเลยกลายเป็นสิ่งที่มีไว้คลายเครียด ออกถ่ายบ้างแต่ไม่ค่อยบ่อยเนื่องจากภาระงานไม่ค่อยเอื้อสักเท่าไหร่ ต้องนั่งทำงานในออฟฟิส นานๆถึงจะได้ไปเที่ยวและถ่ายรูป
กล้องที่ซื้อมากะว่าจะออกไปถ่ายตามที่ฝันไว้ แต่ไหงเก็บไว้จนตกรุ่น ถ่ายไปน้อยมากๆ ประมาณหมื่นกว่าๆ
ทุกวันนี้ส่วนใหญ่ก็ได้แต่นั่งหาความรู้และประสบการณ์ผ่านทางอินเตอร์เน็ต นี่แหละ ซึ่งเหมือนตอนสมัยเรียนเลย
ดีนะครับสมัยนี้กล้อง DSLR มีราคาถูกลงและประสิทธิภาพทีดีกว่าแต่ก่อนมาก ทำให้สามารถซื้อได้ไม่ลำบากมาก แต่เท่าที่พี่เห็นตั้งแต่สมัย DSLR เข้ามาช่วงแรก คนสนใจเข้ามาถ่ายภาพมากขึ้น และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆทุกวันนี้เลยทำให้สังคมถ่ายภาพโตขึ้นเรื่อยๆ ดูแค่ web ถ่ายภาพไทย ผุดตัวขึ้นยังกะดอกเห็ด วันนี้ทำให้พี่เห็นอะไรหลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนไป ทั้งในทางที่ดีและบางอย่างก็น่าตกใจ
สังคมถ่ายภาพคุยกันเรื่องอุปกรณ์มากขึ้น
มีซื้อแล้วเก็บ ซื้อแล้วก็ขาย ไม่ขายก็เปลียน
มีการซื้อขายยังกะตลาดนัด
มีคนเก็บสะสม มูลค่าร่วมแสนแก่ๆ แต่หาได้ใช้ไม่ต่างจากพระเครื่องเข้ากรอบ แต่นี่เข้าตู้กันชื้น แถมกรอบก็แพงอีก
มีการพูดถึงข้อเสียของอุปกรณ์มากกว่าข้อดี
มีอีกหลายอย่างที่ไม่อยากพูดถึง น้องเองก็คงเห็นมาเยอะแล้วแหละตาม web
ทำให้คนที่เริ่มก้าวเข้ามาในสังคมนี้ค่อนข้าง มีความเสี่ยงที่จะเสียเงิน เสียทอง ติดภาระหนี้สิน และจิตใจหมุกมุ่นอยู่กับกิเลศค่อนข้างมาก แทนที่เราจะมีความสุขกับการถ่ายภาพและมีพัฒนาการที่สูงขึ้น
หลายสิ่งหลายอย่างที่พี่ได้เล่ามา มันเป็นเพียงความคิดและประสบการณ์ที่เกิดขึ้นมาจากตัวพี่เอง ที่อยากจะฝากไว้เป็นข้อคิดเตือนสติ เวลาเห็นภาพถ่ายสวยแล้วหาข้ออ้างเรื่องอุปกรณ์ (ถ้าบาสก็ เห็น NBA dunk ก็ว่าเพราะเค้าสูง พอเล่นเก่งก็ว่าเค้าตัวใหญ่ พอมาเจอ and 1 แต่ไหง ไม่เห็นคนไทยที่ว่าไม่เก่งเท่าเค้าเลย ) ก็เป็นเพราะเค้ารีดความสามารถออกมาให้ถึงขีดสุดไงครับ กล้องเองก็เหมือนกัน ถ้าเอาคอมแพค ให้ joe mcnally ถ่าย
ยังไงภาพถ่ายออกมาก็ยัง เห็นแล้วตะลึงเหมือนเดิม
ยังไงพี่ขอให้น้องประสบความสำเร็จในการถ่ายภาพดังที่หวังนะครับ
#1 By horus (118.175.78.104) on 2009-02-26 18:05